Ήρθα σήμερα για να σας μιλήσω για ένα βιβλίο που δεν απλώς διαβάζεται — σε τσακίζει, σε ταρακουνά και στο τέλος σε αφήνει να μαζεύεις τα κομμάτια σου. Το Μάτια μου είναι από εκείνες τις ιστορίες που δεν τις ξεχνάς εύκολα. Η γραφή της συγγραφέως μπαίνει κατευθείαν μέσα σου, σαν μια αλήθεια που δεν ήξερες ότι χρειαζόσουν.
Όσο το κρατούσα στα χέρια μου, ένιωθα τα συναισθήματα να ανεβοκατεβαίνουν σαν κύμα. Θυμός, λύπη, τρυφερότητα, αγωνία — όλα μαζί. Υπήρξαν στιγμές που πραγματικά ήθελα να φωνάξω σε κάποιους ήρωες για τις επιλογές τους, και άλλες που απλώς ήθελα να τους πάρω μια αγκαλιά. Η ιστορία είναι ανθρώπινη, βαθιά και απίστευτα αληθινή. Δεν ωραιοποιεί τίποτα. Δείχνει τον πόνο, το πάθος, τα λάθη, τις δεύτερες ευκαιρίες.
Αυτό που με κέρδισε περισσότερο είναι πως κάθε σελίδα είχε βάρος, είχε λόγο ύπαρξης. Δεν υπήρξε σημείο που να πω «κουράστηκα». Αντίθετα, όσο προχωρούσα τόσο περισσότερο ήθελα να μάθω τι θα γίνει. Και στο τέλος… ναι, πόνεσα. Με τον καλό τρόπο. Με τον τρόπο που μόνο ένα δυνατό βιβλίο μπορεί να σε κάνει να νιώσεις.
Το Μάτια μου είναι από εκείνες τις ιστορίες που δεν τις ξεχνάς όταν κλείσεις το οπισθόφυλλο. Μένει μέσα σου.
Αν θέλετε ένα βιβλίο που να σας κάνει να νιώσετε πραγματικά, σας το προτείνω χωρίς δεύτερη σκέψη.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου