Το συγκλονιστικό φινάλε της τριλογίας
Τι ταξίδι ήταν αυτό! Το Κοτσυφοκίσσα είναι το βιβλίο όπου η Σουζάν Κόλινς πατάει γκάζι από την πρώτη κιόλας σελίδα και δεν το αφήνει μέχρι το τέλος. Αν τα δύο προηγούμενα βιβλία μάς έδειξαν την άνοδο της Κατνις ως σύμβολο, εδώ βλέπουμε το βάρος, το σκοτάδι και το κόστος αυτού του συμβόλου.
Το τρίτο μέρος είναι πολύ διαφορετικό σε ύφος∙ πιο ώριμο, πιο βαρύ, πιο πολιτικό.
Η Κατνις βρίσκεται στη δίνη ενός πολέμου που δεν διάλεξε η ίδια, ενώ όλοι γύρω της –από την Πρόεδρο Κουίν μέχρι τον Σνόου– προσπαθούν να τη χειριστούν. Κι αυτό, για εμένα, ήταν από τα πιο δυνατά στοιχεία του βιβλίου: η συγγραφέας μάς δείχνει πως σε έναν πόλεμο κανείς δεν είναι πραγματικά αθώος.
Οι σκηνές δράσης είναι έντονες, σκληρές και πολλές φορές σπαρακτικές. Πολλοί χαρακτήρες που αγαπήσαμε από τα προηγούμενα μέρη βρίσκονται μπροστά στο απόλυτο τίμημα… και ναι, εκεί έπεσαν δάκρυα.
Το τέλος;
Συγκλονιστικό, βαθύ, και αφήνει αναμνήσεις που μένουν. Η αποκάλυψη της αλήθειας πίσω από τις αποφάσεις των ηγετών, αλλά και το τι επιλέγει τελικά η Κατνις, σε κάνουν να κλείσεις το βιβλίο με μια ανάσα που μοιάζει λύτρωση και πόνος μαζί.
Δεν είναι ένα “εύκολο” βιβλίο – αλλά είναι το τέλειο κλείσιμο για μια τριλογία που άλλαξε το είδος της δυστοπίας.
📚 Το προτείνω ανεπιφύλακτα, ειδικά σε όσους θέλουν ένα φινάλε που δεν χαρίζεται και δεν φοβάται να πει αλήθειες.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου