Τον Σπύρο Πετρουλάκη τον αγαπώ, ό,τι κι αν γράψει. Η γραφή του έχει κάτι μαγικό· κάτι που ξεχωρίζει και σε μαγεύει από τις πρώτες κιόλας σελίδες. Για μία ακόμη φορά έκανε αυτό που ξέρει να κάνει καλύτερα — και αυτό που εγώ αγαπώ ως αναγνώστρια.
Το βιβλίο έχει δράση, ένταση και ρυθμό που δεν σου επιτρέπει να το αφήσεις από τα χέρια σου. Κάθε κεφάλαιο σε σπρώχνει στο επόμενο, κάθε σελίδα σε φέρνει πιο κοντά στην αλήθεια. Και όταν τα μυστικά αρχίζουν να βγαίνουν στο φως… μένεις πραγματικά με το στόμα ανοιχτό.
Ο συγγραφέας ξέρει πώς να χτίζει ιστορίες που σε κρατούν σε εγρήγορση, πώς να παίζει με τα συναισθήματα και την αγωνία, χωρίς να χάνει ποτέ την ουσία. Είναι από εκείνα τα βιβλία που δεν τα διαβάζεις απλώς — τα ζεις.
Άλλη μία απόδειξη ότι όταν ένας συγγραφέας γράφει με ψυχή, αυτό φαίνεται. Και ο Σπύρος Πετρουλάκης το κάνει ξανά… και ξανά… και ξανά.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου