Μετά από δύο ταινίες που είδα, ήρθα αυτή τη φορά για να σας μιλήσω για ένα εξαιρετικό μυθιστόρημα.
Η γραφή της Ειρήνης Βαρδάκη ήταν για μένα μια πρώτη γνωριμία — και τι γνωριμία! Το να με ξεχνάς είναι ένα βιβλίο θαυμάσιο, με μια γραφή που πραγματικά αγάπησα από τις πρώτες σελίδες.
Αυτό που αγαπώ στη λογοτεχνία το βρήκα εδώ:
το πρώτο ενικό πρόσωπο, που κάνει την αφήγηση άμεση και ανθρώπινη, και το γεγονός ότι σε κάθε κεφάλαιο μιλά διαφορετικός ήρωας. Έτσι, δεν διαβάζεις απλώς μια ιστορία· μπαίνεις μέσα στις σκέψεις, στα συναισθήματα και στις πληγές όλων.
Οι σελίδες έτρεχαν σαν νερό. Δεν υπήρχε σημείο που να κουραστώ ή να χάσω το ενδιαφέρον μου. Αντίθετα, ένιωθα συνεχώς την ανάγκη να διαβάσω «άλλο ένα κεφάλαιο».
Ειρήνη μου, μπράβο σου.
Για τη γραφή, για τη δομή, για τον τρόπο που άφησες τους ήρωες να μιλήσουν μόνοι τους και να μας παρασύρουν μαζί τους.
Ένα βιβλίο που αξίζει να διαβαστεί — και σίγουρα να αγαπηθεί.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου