Υπάρχουν βιβλία που διαβάζονται απλώς… κι υπάρχουν εκείνα που σε αγγίζουν βαθιά, σου αφήνουν ένα άρωμα που δεν φεύγει ποτέ. Το «Άρωμα Βανίλιας» ανήκει ξεκάθαρα στη δεύτερη κατηγορία.
Η Ρένα Ρώσση-Ζαΐρη, με τη χαρακτηριστική της ευαισθησία, υφαίνει μια ιστορία για την αναζήτηση του εαυτού, την οικογένεια, και πάνω απ’ όλα, την αγάπη. Μέσα από τη φωνή της Άρτεμης, ενός κοριτσιού που μεγαλώνει στη σκιά μιας «τέλειας» οικογένειας, βλέπουμε πόσο δύσκολο είναι να αποδεχτείς τον εαυτό σου όταν νιώθεις πως δεν ανήκεις πουθενά.
Η συγγραφέας δίνει στους ήρωές της ψυχή και πνοή — μιλούν, πονάνε, γελούν, σπάνε, αλλά πάντα ανασταίνονται μέσα από την αγάπη. Η βανίλια γίνεται σύμβολο τρυφερότητας και νοσταλγίας· το άρωμά της πλέκεται με τη μνήμη, τον έρωτα και τη συγχώρεση.
Το βιβλίο διαβάζεται με ρυθμό και καρδιά. Σε κάνει να σκεφτείς, να συγκινηθείς, να θυμηθείς. Και όταν το κλείνεις, έχεις την αίσθηση ότι ένα μικρό κομμάτι της ψυχής σου μυρίζει βανίλια…
🌿 Ένα μυθιστόρημα που αποδεικνύει πως η αγάπη, όταν είναι αληθινή, μπορεί να γιατρέψει ακόμα και τις πιο παλιές πληγές
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου