Βιβλίο: ΓΙΑ ΜΙΑ ΖΩΗ

 Οι σκέψεις μου για το μυθιστόρημα για μία ζωή. 

Συγγραφέας: Ελένη Λαμπίρη

Περιγράφη βιβλίου: Η Ζωή δεν πίστευε ποτέ ότι θα μπορούσε να αγαπήσει και να αγαπηθεί τόσο πολύ. Στην αγκαλιά του Ορέστη βρήκε το καταφύγιο που πάντα αναζητούσε και τα μάτια του της έδιναν τη δύναμη να αγωνίζεται για να κάνει τα όνειρά της πραγματικότητα χωρίς ποτέ της να το βάζει κάτω. Και όταν επιτέλους κατάφεραν με κόπο να κατακτήσουν το αύριο και να ονειρεύονται την κοινή τους ζωή, ένα μοιραίο ατύχημα τους στέρησε τα πάντα….

Η Ζωή θα παλέψει με το θάνατο. Θα προσπαθήσει να βγει νικήτρια από αυτή τη μάχη για να τραβήξει κι εκείνον από το σκοτάδι του. Διαφορετικά, είναι αποφασισμένη να ζήσει την κόλαση μαζί του. Στο πλάι της πάντα η Θάλεια, η μάνα του, η γυναίκα που την είχε σαν κόρη της και που τη νοιαζόταν πιότερο και από τη ζωή της.

Δώδεκα χρόνια μετά, ένα γράμμα θα ανατρέψει τα πάντα και θα γκρεμίσει όλα όσα κάποιοι έχτισαν πάνω σε ένα ψέμα. Δώδεκα χρόνια μετά οι μνήμες θα αρχίσουν να τη στοιχειώνουν… μέχρι που θα τον δει ξαφνικά μπροστά της. Αυτόν που της είπαν πως έφυγε και δεν πρόλαβε να του πει ούτε ένα αντίο, αυτόν που το αίμα του έβαψε κόκκινο το φόρεμα και την ψυχή της…

Και έτσι ξαφνικά το παρελθόν ξαναζωντανεύει και αποκαλύπτονται αλήθειες που ίσως θα έπρεπε να μείνουν για πάντα κρυφές.

Οι σκέψεις μου για το βιβλίο. 

Τι να πω για αυτό το βιβλίο. Ότι να σας πω είναι λίγες. Θα αρχίσω από ένα βασικό που μου αρέσει. Έπεσα πάνω σε ένα βιβλίο που η ιστορία του είναι το προς πίσω. Είναι κάτι που είναι μια από τις αδυναμίες μου πάνω στα μυθιστορήματα. Το βιβλίο είναι γρήγορο που δεν μπορείς να το αφήσεις από τα χέρια σου. Σε κάποια σημεία του βιβλίου δεν περίμενα να πάρει μια τέτοια εξέλιξη η ιστορία. Σε εκείνα στα σημεία ήθελα να το κλείσω για να ηρεμιστώ. Αλλά είναι αυτό που ήθελα να μάθω τι είχε γίνει στην συνέχεια. Όταν το έκλεισα βιβλίο μου άφησε μια ωραία γεύση. Σας το προτείνω γιατί αξίζει.