Βιβλίο + σειρα

Γεια σας και πάλι!

Ήρθα για να μοιραστώ μαζί σας τη γνώμη μου για ένα βιβλίο αλλά και τη μεταφορά του στην τηλεόραση. Το βιβλίο αυτό λέγεται Χορεύοντας με τη Σιωπή.

Όσο το είχα στα χέρια μου, μου άρεσε πολύ, και η υπόθεσή του ήταν αρκετά καλή. Η ιστορία κυλούσε με ρυθμό και είχε ένταση που με κράτησε μέχρι την τελευταία σελίδα.

Όσο για τη μεταφορά του στην τηλεόραση, ήταν σχεδόν πιστή στο βιβλίο, θα έλεγα κατά 90%.
Οι μικρές αλλαγές που έκαναν στο σενάριο δεν με πείραξαν καθόλου. Αντίθετα, σεβάστηκαν τη βασική ιστορία και διατήρησαν το ύφος του βιβλίου, κάτι που εκτιμώ ιδιαίτερα όταν ένα βιβλίο γίνεται σειρά.

Συμπέρασμα; Σας το προτείνω ανεπιφύλακτα, τόσο το βιβλίο όσο και τη σειρά!

Βιβλίο: Η κληρονομιά του Εραγκον - Ο πρωτότοκος

Γεια σας και πάλι!

Εδώ ξανά για να μοιραστώ τις σκέψεις μου. Αυτή τη φορά θα σας μιλήσω για το Ο Πρωτότοκος, το δεύτερο βιβλίο της σειράς του Έραγκον.

Η ιστορία ξεκινά λίγες μέρες μετά τα γεγονότα του πρώτου βιβλίου. Ο Έραγκον και η Σαφίρα, ο πιστός δράκος του, ταξιδεύουν στη χώρα των νάνων, αναζητώντας απαντήσεις και καθοδήγηση. Όμως, οι δρόμοι τους δεν θα είναι εύκολοι. Σύντομα θα χρειαστεί να ταξιδέψουν ακόμη πιο μακριά, στη μυστηριώδη χώρα των ξωτικών, όπου τους περιμένουν κρυμμένα μυστικά και επικίνδυνοι σύμμαχοι.

Παράλληλα, στην πατρίδα τους, ο Ρόραν —ο ξάδερφος του Έραγκον— βρίσκεται αντιμέτωπος με μια σκοτεινή απειλή που πλησιάζει. Οι επιλογές του θα είναι καθοριστικές και η κάθε του κίνηση μπορεί να αλλάξει τα πάντα.

Το βιβλίο με κράτησε από την αρχή μέχρι το τέλος.
Αν και άργησα να το ολοκληρώσω λόγω υποχρεώσεων, κάθε φορά που το έπιανα στα χέρια μου, η ιστορία με τραβούσε ξανά μέσα στον κόσμο της. Οι δύο ιστορίες κινούνται παράλληλα και κάποια στιγμή συγκλίνουν, φέρνοντας στο προσκήνιο μια μεγάλη αποκάλυψη που δεν μπορώ φυσικά να σας αποκαλύψω…

Αν αγαπάτε τις ιστορίες γεμάτες μυστήριο, μαγεία και ανατροπές, σας το προτείνω 

Βιβλίο: Οι δαιμονες δεν έχουν όνομα

Γεια σας και πάλι!

Ξανά εδώ για να μοιραστώ τη γνώμη μου για ένα βιβλίο. Αυτή τη φορά θα σας μιλήσω για το Οι δαίμονες δεν έχουν όνομα. Πρόκειται για ένα εξαιρετικό αστυνομικό μυθιστόρημα, το οποίο είχα διαβάσει πριν από χρόνια και μου είχε αφήσει πολύ καλές εντυπώσεις.

Οι σελίδες του ήταν πλούσιες και γεμάτες αγωνία  κρατούσαν το ενδιαφέρον ζωντανό. Η ιστορία είχε ωραία ροή, αν και ομολογώ ότι τον ένοχο τον βρήκα σχετικά νωρίς, λίγο πριν από τη μέση του βιβλίου. Παρ’ όλα αυτά, συνέχισα με ενδιαφέρον μέχρι το τέλος, αφού ήθελα να δω πώς θα φτάσει η ιστορία στη λύση της.

Στο τέλος, αυτό που μένει είναι ένα σημαντικό ερώτημα: Μήπως τελικά οι δαίμονες κατοικούν μέσα μας;

Αν αγαπάτε τα αστυνομικά βιβλία, σας το προτείνω! Έχει καλή πλοκή, δυνατούς χαρακτήρες και μπόλικη αγωνία.

Βιβλίο Ευτυχώς που σ’ έχω, φίλη μου

 

Γεια σας και πάλι!

Σήμερα ήρθα να σας μιλήσω για ένα βιβλίο που απόλαυσα πολύ. Ο τίτλος του είναι Ευτυχώς που σ’ έχω, φίλη μου και αφηγείται την ιστορία δύο γυναικών.

Τι μου άρεσε:
Η αφήγηση γίνεται εναλλάξ, με κάθε κεφάλαιο να δίνεται από την οπτική μίας εκ των δύο πρωταγωνιστριών, και μάλιστα σε πρώτο πρόσωπο. Αυτό είναι κάτι που πάντα μου αρέσει στα βιβλία, γιατί με κάνει να νιώθω πιο κοντά στους χαρακτήρες.

Η εμπειρία μου:
Το βιβλίο ήταν γρήγορο και απολαυστικό, τόσο που δεν μπορούσα να το αφήσω από τα χέρια μου! Οι ιστορίες των δύο γυναικών με κράτησαν μέχρι το τέλος, κάνοντάς με να νιώσω ότι παρακολουθώ έναν διάλογο ανάμεσα σε δύο αληθινές φίλες.

Το προτείνω!
Αν σας αρέσουν οι ιστορίες δυνατής φιλίας και γρήγορης αφήγησης, τότε αξίζει να το διαβάσετε!

Το σώμα μιας γυναίκας ανήκει μόνο στην ίδια

 Γεια σας και πάλι.

Σήμερα θέλω να μιλήσω για ένα σοβαρό θέμα που με απασχολεί και αφορά δηλώσεις που έγιναν από τον Νίκο Αναδιώτη και τον Άρη Σερβετάλη σχετικά με τις εκτρώσεις.

Αναρωτιέμαι, με ποιο δικαίωμα αυτοί οι "κύριοι" κρίνουν τις γυναίκες που αποφασίζουν να κάνουν αυτή την επιλογή; Ο Θεός στον οποίο λένε ότι πιστεύουν, μιλάει για αγάπη και κατανόηση, όχι για καταδίκη και κριτική.

Έχουν σκεφτεί ποτέ ότι αυτές οι γυναίκες μπορεί να έχουν πέσει θύματα βιασμού ή ότι η εγκυμοσύνη μπορεί να βάζει σε κίνδυνο την ίδια τους τη ζωή; Πριν μιλήσουν, τις ρωτούν τι έχουν περάσει ή πώς νιώθουν; Η απάντηση, δυστυχώς, είναι όχι.

Το σώμα μιας γυναίκας ανήκει μόνο στην ίδια. Κανείς δεν έχει το δικαίωμα να αποφασίζει για αυτό. Και ειδικά άντρες που δεν μπορούν καν να καταλάβουν πώς είναι να φέρεις ένα παιδί στη ζωή, δεν έχουν καμία θέση να μιλούν με τέτοιο τρόπο.

Ακόμα χειρότερα, σκέφτονται τι σημαίνει να γεννηθεί ένα παιδί σε ένα περιβάλλον όπου δεν είναι επιθυμητό ή, ακόμα χειρότερα, να μεγαλώσει μέσα στην κακοποίηση; Είναι εύκολο να μιλάς από μια θέση άνεσης και ασφάλειας, αλλά η πραγματικότητα είναι διαφορετική.

Η απόφαση μιας γυναίκας είναι δική της, και μόνο εκείνη μπορεί να ξέρει τι είναι σωστό για τη ζωή της και το μέλλον της. Ας σταματήσουμε λοιπόν να κρίνουμε και ας δείξουμε λίγη περισσότερη κατανόηση και ανθρωπιά.

Το βραχιόλι της φωτιας

Γεια σας και πάλι!
Ήρθα να σας μιλήσω για μια τηλεοπτική μεταφορά βιβλίου που μου άρεσε αρκετά. Η σειρά αυτή είναι διαθέσιμη στο Ertflix και λέγεται Το Βραχιόλι της Φωτιάς.

Λίγα λόγια για τη σειρά:
Πρόκειται για μια μίνι σειρά με 8 επεισόδια, βασισμένη σε βιβλίο. Η ιστορία ξεκινά το 1917, με το ζευγάρι Μπενουτά και Μωυσή Κοέν, επιφανείς Εβραίους, και τα παιδιά τους. Εκείνη την εποχή, μια μεγάλη φωτιά αλλάζει δραματικά τη ζωή τους. Η Μπενουτά, ενώ είναι έγκυος, αναγκάζεται να γεννήσει μέσα σε έναν καταυλισμό τσιγγάνων.

Χρόνια αργότερα, το 1965, ο 45χρονος Ιωσήφ Κοέν, κοσμηματοπώλης και γιος της Μπενουτά, έρχεται αντιμέτωπος με το παρελθόν του. Μια τσιγγάνα που συναντά, φορώντας το ίδιο βραχιόλι που είχε η μητέρα του, τον οδηγεί σε αποκαλύψεις για την οικογένεια και την προσωπική του ιστορία.

Η άποψή μου:
Η σειρά μου άρεσε για πολλούς λόγους, αλλά ιδιαίτερα για τον τρόπο που η αφήγηση κινείται ανάμεσα στο παρελθόν και το παρόν. Αυτό το "πήγαινε-έλα" στην ιστορία είναι κάτι που απολαμβάνω τόσο στις σειρές όσο και στα βιβλία που διαβάζω.

Σας τη συστήνω!
Αν θέλετε να δείτε κάτι με έντονα συναισθήματα, μυστήριο και ιστορικά στοιχεία, Το Βραχιόλι της Φωτιάς είναι μια πολύ καλή επιλογή. Αν την έχετε παρακολουθήσει, πείτε μου κι εσείς τη γνώμη σας!

Ζακέτα να πάρεις

Γεια σας και πάλι!

Είμαι εδώ για να μοιραστώ μαζί σας τις σκέψεις μου για μια σειρά που παρακολούθησα το φθινόπωρο που μας πέρασε. Πρόκειται για τη σειρά Ζακέτα να πάρεις, η οποία είναι διαθέσιμη στο Ertflix.

Λίγα λόγια για τη σειρά:
Η σειρά πρωταγωνιστεί τρεις καταξιωμένες ηθοποιούς: την Ελένη Ράντου, τη Δάφνη Λαμπρόγιαννη και τη Φωτεινή Μπαξεβάνη. Πρόκειται για μια κωμωδία που για μένα βγάζει πολύ γέλιο, με τα επεισόδια να κυλούν σαν νερό!

Οι χαρακτήρες:

• Η Ελένη Ράντου υποδύεται τη Φούλη, μια μάνα με καριέρα στα νυχτερινά κέντρα. Έχει τη γνωστή κόντρα πεθεράς-νύφης, με τη νύφη να είναι φανατική της όπερας.
• Η Δάφνη Λαμπρόγιαννη είναι η Δέσποινα, μια μάνα με αυστηρούς κανόνες και καλούς τρόπους.
• Η Φωτεινή Μπαξεβάνη υποδύεται την Αριστέα, τη μάνα που κουβαλά πάντα τάπερ και κάνει ξεματιάσματα, ενώ η μεγάλη της έγνοια είναι να παντρέψει τον γιο της.

Η άποψή μου:
Η σειρά, με την απλότητά της, με έκανε να γελάσω και να περάσω ευχάριστα. Είναι γεμάτη χιούμορ και χαρακτήρες που, λίγο-πολύ, όλοι έχουμε συναντήσει στην καθημερινότητά μας.

Η απογοήτευση:
Αυτό που με στενοχώρησε είναι ότι η σειρά σταμάτησε στο 15ο επεισόδιο της 2ης σεζόν. Πιστεύω ότι άξιζε να ολοκληρωθεί και να μας δώσει ένα ωραίο κλείσιμο.

Σας τη συστήνω!
Αν ψάχνετε για κάτι ελαφρύ, αστείο και ανθρώπινο, το Ζακέτα να πάρεις είναι μια σειρά που αξίζει να δείτε. Πείτε μου τη γνώμη σας αν την έχετε παρακολουθήσει κι εσείς!